In de Parool
Studentenspecial, uitgegeven ter ere van het begin van de introductieweken, een interessant artikel over de Universiteitsbibliotheek van de UvA en zijn bezoekers. Zwervers worden inmiddels geweerd, maar naast de studenten zijn ook de zogeheten 'hangers' nog steeds welkom. Wel worden soms de regels binnen het gebouw aangepast wanneer iemand daar aanleiding toe geeft:
"...toen het Amsterdamse fenomeen op skeelers - naakt op een lederen string na - de zaal regelmatig bezocht, werd er tijdelijk een vasalineverbod ingesteld. Niemand in het bijzonder hoefde zich aangesproken te voelen, maar met de plakkerige vlekken op het meubilair was het afgelopen."
De UB heeft overigens een paar mooie
beeldcollecties on line staan, waaronder de kaartencollectie die de bibiliotheek in bezit heeft.
In 1999 begon Ger Poppelaars aan zijn
speurtocht door de geschiedenis naar het leven van Abraham Tuschinski. Het resultaat, de documentaire Het grootste van het grootste, wordt woensdagavond om 20:05 uur uitgezonden in
Het uur van de wolf. In de film is veel archiefmateriaal te zien en komen ex-werknemers en familieleden van Tuschinski aan het woord, onder andere over het overspel met de vrouw van zakenpartner Ehrlich.
De film wordt overigens zondag 21 april (11:15 uur) ook op locatie vertoond in het net heropende
Tuschinski.
Het aantal mensen dat op of onder de armoedegrens leeft, is in Amsterdam groter dan in de rest van Nederland. Uit een onderzoek dat
Kwiz voor de gemeente uitvoerde blijkt bovendien, dat zo'n 2,4 miljoen euro van de voor die groep beschikbare aanvullende bijstandsgelden, niet wordt gebruikt. Er zijn maar weinig mensen die gebruikmaken van alle regelingen die er zijn, zoals huursubsidie, kwijtschelding van belasting, bijzondere bijstand of de stadspas. Elf procent van de minima gebruikt zelfs geen enkele voorziening.
Onderzoeker Piepers doet de voor de hand liggende, maar blijkbaar op het moment niet opgevolgde suggestie dat de gemeente zelf zou moeten vaststellen waar mensen recht op hebben: ''We moeten af van de typisch Nederlandse overheidsmentaliteit dat je niets krijgt als je er niet om vraagt.''
In 2000 werd het bordeelverbod in Nederland opgeheven, met als voornaamste doel "de uitbating van vrijwillige prostitutie en de uitbuiting van onvrijwillige prostitutie van elkaar te scheiden". In de eeuwen daarvoor was het beleid meestal gericht op het beperken van de overlast die prostitutie veroorzaakte. Dat het verschijnsel onuitroeibaar was en dus gedoogd moest worden, was al in de Middeleeuwen duidelijk: het kon ertoe bijdragen 'vrouwenvercraftinge en maechdenschenisse' te voorkomen.
De ontwikkeling van vier eeuwen prostitutie in Amsterdam is tot en met 1 september 2002 onderwerp van de tentoonstelling Liefde te koop in het Amsterdams Historisch Museum. Met aandacht voor de praktijk van alledag, de houding van de overheid en de verbeelding van prostitutie in de kunst. Bezoekers kunnen ook zelf 'achter het raam' plaatsnemen, al zal dit in een museum vast anders aanvoelen dan in een steegje op de Wallen. Jammer dat het museum daarvoor geen echt venster heeft gehuurd op de wallen, waarmee meteen alle
hoerenlopers op de tentoonstelling geattendeerd konden worden.
Nieuw stuk op Amsterdam Centraal:
Hoe open wordt de onderdoorgang? over de hernieuwde discussie over de Passage onder het te vernieuwen Rijksmuseum. (0)#