21 mei 2002

Referendum onder de loep

In Het Parool van vandaag constateert Hans Peeters dat de gemeente Amsterdam er nog bij geen enkel referendum in is geslaagd de steun van de kiezers te krijgen. In alle gevallen stemde een meerderheid tegen het gemeentestandpunt, omdat de kiezer nu eenmaal denkt "Als 'ze' iets willen, dan moet dat wel verkeerd zijn." Alleen door het tegendeel te vragen zou het bestuur volgens Peeters een kans maken te winnen: 'U wilt vast geen metrolijn'.

Tot nu toe zijn alleen die referenda invloedrijk geweest die gelijktijdig met andere verkiezingen werden gehouden. Alleen dan was de opkomst hoog genoeg om tot een bindende uitslag te leiden. Terwijl het referendum is ingesteld om de burger meer te betrekken bij de politiek, kun je je afvragen of dat ook werkelijk is gelukt. Waren er echt zoveel mensen begaan met het lot van De vrije Geer? Hoeveel stemmers hadden een goed gefundeerde mening over de verzelfstandiging van het GVB? Mogelijk stemden veel mensen omdat er nu eenmaal iets te stemmen viel, maar hadden ze er niks op tegen gehad als de gemeenteraad zonder raadpleging het genomen raadsbesluit gewoon had uitgevoerd.

Zou aan correctie van een besluit van een democratisch gekozen raad niet op zijn minst brede verontwaardiging vooraf moeten gaan? Wat dat betreft zorgt de koppeling van referenda aan verkiezingen wellicht voor een vertekend beeld. Misschien moeten we een tweefasenreferendum instellen. Tegelijk met de verkiezingen vragen we de kiezer of hij het referendumonderwerp belangrijk genoeg vindt om nog eens naar het stembureau te komen. En pas wanneer hier een ruime meerderheid ja op zegt, wordt in de tweede ronde de eigenlijke vraag voorgelegd.

U, kiezer, wilt vast geen metrolijn

Reageer

Een e-mailadres is verplicht bij reacties, maar wordt niet op de site gepubliceerd. De redactie behoudt zich het recht voor gescheld en ongewenste reclame te verwijderen.

trackback-link